غصمون گرفت، توو هوایِ تلخ پاییز
با غروبای غم انگیز ، آسمون از گریه لبریز
راهی هم نبود ، باز دوباره باد و بارون
چی دیگه مونده برامون ، ما چه کردیم با دلامون
با خاطراتت میشه هم مُرد و هم زندگی کرد
حتی با یادت دیوونگی کرد ، اما با اشک با درد
با درد
خیلی روزا گذشت ، خاطره های تو کَم نشد
هیچی اونی که خواستم نشد ، اونی که خواستم نشد
خیلی روزا گذشت ، ولی غم از دلِ ما نرفت
بی تو پاییز از اینجا نرفت ، پاییز از اینجا نرفت
واقعیته بی تو بارونو نمیخوام ، از تو خیلی دوره دستام
خیلی سرده بی تو دنیام ، دستای من تو رو میخوان
بدتر از هر لحظه ام الآن ، این حقیقته آدما همیشه تنهان
Ne-am supărat în vremea amară de toamnă
Cu apusul trist, cerul plin de lacrimi
Nu era nicio cale, iar și iar vântul și ploaia
Ce ne-a mai rămas? Ce ne-am făcut cu inimile noastre?
Poți trăi și muri cu amintirile tale
Chiar a devenit nebun cu amintirea ta, dar cu lacrimi cu durere, cu durere
Au trecut atâtea zile, amintirile tale sunt încă proaspete
Nu puteam avea ceea ce îmi doream.
Au trecut multe zile, dar tristețea încă trăiește în inimile noastre
Fără tine toamna nu a plecat de aici.
Este adevărat, nu vreau ploaia fără tine, îmi e atât de dor de tine.
Lumea mea este atât de rece fără tine, mâinile mele te vor.
În acest moment sunt mai jos decât oricând, este un fapt că oamenii sunt mereu singuri.