Noir Désir – Rüzgar Bizi Taşıyacak | Le Vent Nous Portera

Noir Désir’in Des Visages des Figures albümünün çıkış single’ı olan “Le Vent Nous Portera” (2001), grubun kariyerinde önemli bir dönüm noktası oldu ve İtalya Tekli Listelerinde üst üste dört hafta boyunca bir numarada kaldı [1]. Şarkı, grubun kendine özgü rock sound’unu içe dönük sözlerle harmanlayarak, Bordeaux’daki 1980’li yıllardaki başlangıçlarından 2000’lerin başlarındaki daha olgun, duygusal açıdan yankılanan bir tarza doğru evrimlerini yansıttı [4]. Bertrand Cantat’ın etkileyici vokalleriyle vurgulanan, akıldan çıkmayan melodisi ve şiirsel yapısı, Noir Désir’in müzikal yenilikçiliği tematik derinlikle birleştirme yeteneğini örnekliyor; bu da grubun Fransız rock müziği üzerindeki kalıcı etkisinin bir alametifarikasıdır [5].

Je n’ai pas peur de la route
Faudrait voir, faut qu’on y goûte
Des méandres au creux des reins
Et tout ira bien

Le vent nous portera

Ton message à la grande ourse
Et la trajectoire de la course
A l’instantané de velours
Même s’il ne sert à rien

Le vent l’emportera
Tout disparaîtra
Le vent nous portera

La caresse et la mitraille
Cette plaie qui nous tiraille
Le palais des autres jours
D’hier et demain

Le vent les portera

Génétique en bandoulière
Des chromosomes dans l’atmosphère
Des taxis pour les galaxies
Et mon tapis volant dis

Le vent l’emportera
Tout disparaîtra
Le vent nous portera

Ce parfum de nos années mortes
Ceux qui peuvent frapper à ta porte
Infinité de destins
On en pose un, qu’est-ce qu’on en retient?

Le vent l’emportera

Pendant que la marée monte
Et que chacun refait ses comptes
J’emmène au creux de mon ombre
Des poussières de toi

Le vent les portera
Tout disparaîtra
Le vent nous portera

Yoldan korkmuyorum,
Görmek gerekir, tatmak gerekir.
Böbreklerin derinliğindeki kıvrımlar,
Ve her şey iyi gidecek.

Rüzgar bizi taşıyacak.

Büyük Ayı’ya olan mesajını,
Ve koşunun rotasını,
Kadife bir anlıkta.
Hiçbir işe yaramasa bile,

Rüzgar onu alıp götürecek.
Her şey kaybolacak,
Rüzgar bizi taşıyacak.

Okşama ve makineli tüfek ateşi,
Bizi çekiştiren bu yara,
Diğer günlerin sarayı,
Dünün ve yarının.

Rüzgar onları taşıyacak.

Omuzda genetik bandaj,
Atmosferdeki kromozomlar,
Galaksilere taksiler,
Ve benim uçan halım, söyle.

Rüzgar onu alıp götürecek.
Her şey kaybolacak,
Rüzgar bizi taşıyacak.

Ölü yıllarımızın bu parfümü,
Kapını çalabilecek olanlar,
Sonsuzlukta yazgılar,
Birini koyarız, geriye ne kalır?

Rüzgar onu alıp götürecek.

Gelgit yükselirken
Ve herkes hesaplarını yeniden yaparken,
Gölgemin derinliğinde taşıyorum,
Sana ait tozları.

Rüzgar onları taşıyacak.
Her şey kaybolacak,
Rüzgar bizi taşıyacak.