دهه اول ۲۰۰۰، اگرچه کوتاه، اما یک «ایراد» جذاب در ماتریس فرهنگ جهانی بود. هنگامی که گروه موسیقی تاتو (t.A.T.u.) با لباسهای مدرسهای خیسشدهشان به صحنه آمدند، نه تنها رکوردها را شکستند، بلکه روایت سنتی غربی از «آزادی» و «سرکوب» را هم درهم شکستند. برای لحظهای، مسکو از منهتن آزادتر به نظر میرسید و درک جهان از «باز بودن» سر و ته شد.
