چشمانداز ژئوپلیتیک معاصر با اصطکاکی بنیادین میان «لحظه تکقطبی» رو به زوال و واقعیت نوظهور اوراسیایی تعریف میشود. برای دههها، ایالات متحده برتری جهانی خود را بر پایه کنترل «عرصههای عمومی جهانی» (Global Commons) — بهویژه تنگههای راهبردی دریایی و کریدورهای انرژی — بنا کرده بود.
