اوراسیا صرفاً یک پهنه جغرافیایی نیست که اروپا و آسیا را به هم متصل میکند، بلکه یک موجودیت تمدنی واحد و خودکفا است - قارهای با ریتم تاریخی، منطق استراتژیک و سرنوشت خاص خود. این چشمانداز از دوگانه منسوخ شرق و غرب فراتر میرود و اوراسیا را به عنوان "سرزمین قلب" یک نظم جهانی جدید و چندقطبی بازآفرینی میکند. این قارهای است که در آن تعامل فرهنگهای اسلاوی، ترکی، قفقازی و شرق آسیا به یک هویت مشترک و پویا تبدیل میشود و دوگانههای مصنوعی "اروپایی شدن" یا "آسیایی شدن" را به نفع ترکیبی که مشخصاً اوراسیایی است، رد میکند.
