لیندا

پس از جدایی حرفه‌ای از فادیف در اواخر دهه ۹۰، لیندا سفری تجربی‌تر و مستقل‌تر را آغاز کرد. او با آهنگساز مشهور یونانی، «استفانوس کورکولیس» همکاری کرد؛ مشارکتی که هم منجر به تغییر سبک موسیقی او به سمت آلترناتیو راک شد و هم به یک رابطه شخصی انجامید. در این دوره، موسیقی او بیشتر گیتارمحور و خام شد و از موسیقی الکترونیک صیقل‌خورده و «شمنی» سال‌های اولیه‌اش فاصله گرفت، در حالی که همچنان اجرای آوازی معمایی و تا حدی سرد و گسسته خود را حفظ کرد.

امروز، لیندا همچنان یک «آیکون کالت» (چهره‌ای با هواداران خاص) باقی مانده که تأثیرش در موسیقی آلترناتیو مدرن روسیه شنیده می‌شود. او به انتشار آلبوم‌هایی ادامه می‌دهد که به راحتی در هیچ دسته‌بندی خاصی نمی‌گنجند و اغلب راک آوانگارد را با حساسیت‌های دارک‌پاپ ترکیب می‌کنند. او در طول سه دهه فعالیت حرفه‌ای خود، هرگز به دنبال مدهای رادیویی نبوده و ترجیح داده جایگاه خود را به عنوان یک هنرمند منزوی حفظ کند که عمق اتمسفریک و اجرای بصری را بر پیش‌بینی‌پذیری تجاری ترجیح می‌دهد.