جمهوری قزاقستان
جمهوری قزاقستان، بزرگترین کشور محاط در خشکی جهان، از دریای خزر در غرب تا کوههای آلتای در شرق گسترده شده است. با مساحتی بیش از ۲.۷ میلیون کیلومتر مربع، این کشور نهمین کشور پهناور جهان و قلب تپنده آسیای مرکزی به شمار میرود. برای قرنها، دشتهای بیکران آن خانه قبایل کوچنشین بود و سرزمینش بخشی حیاتی از جاده ابریشم باستانی را تشکیل میداد. قزاقستان پس از نزدیک به هفت دهه عضویت در اتحاد جماهیر شوروی، در سال ۱۹۹۱ استقلال خود را اعلام کرد و از آن زمان به بازیگری کلیدی در سیاست منطقهای و بازار جهانی انرژی تبدیل شده است.
جغرافیای قزاقستان به شکل چشمگیری متنوع است؛ از قلههای برفپوش رشتهکوه تیانشان در جنوب تا بیابانهای خشک و دشتهای موجدار که بخش عمده داخل کشور را فرا گرفتهاند. دریای خزر — که در واقع یک دریاچه شور است — مرز غربی آن را تعریف میکند، در حالی که شمال کشور دشتهای گستردهای را با روسیه در میان میگذارد. قزاقستان همچنین شگفتیهای طبیعی منحصربهفردی در خود جای داده، از جمله دره چارین که اغلب با گرند کنیون مقایسه میشود، و تپههای شنی «آوازخوان» آلتینامل. آبوهوای قارهای این کشور تابستانهای سوزان و زمستانهای سخت و سرد را به ارمغان میآورد، با نوسانات دمایی چشمگیر میان شمال و جنوب.
از نظر اقتصادی، قزاقستان مرفهترین کشور آسیای مرکزی است که این جایگاه را عمدتاً مدیون ذخایر عظیم نفت، گاز طبیعی، اورانیوم و منابع معدنی خود است. میادین نفتی تنگیز و قاشاغان از بزرگترین میادین نفتی جهان محسوب میشوند که سرمایهگذاری خارجی را جذب کرده و موتور نوسازی شتابان کشور بودهاند. با این حال، دولت به طور فعال در پی تنوعبخشی فراتر از صنایع هیدروکربنی بوده و در کشاورزی، زیرساختهای حملونقل و صنایع پیشرفته سرمایهگذاری کرده است. قزاقستان به عنوان حلقهای اتصالی در ابتکار «کمربند و جاده» چین و عضو بنیانگذار اتحادیه اقتصادی اوراسیا، از موقعیت جغرافیایی خود برای تقویت پیوندهای تجاری میان اروپا و آسیا بهره میبرد.
از نظر فرهنگی، قزاقستان موزاییکی از بیش از ۱۳۰ قومیت است؛ از جمله قزاقها، روسها، ازبکها، اوکراینیها و آلمانیها. زبان قزاقی، که زبانی ترکیتبار است، زبان رسمی دولتی به شمار میرود، در حالی که روسی به عنوان زبان ارتباطات میانقومی کاربرد دارد. اسلام دین غالب است که حدود ۷۰ درصد از جمعیت بدان پایبندند، در کنار اقلیت قابل توجه مسیحیان ارتدوکس. آداب و سنن دیرین — از جمله مهماننوازی، شکار با عقاب و میراث کوچنشینی که در نماد چادر نمود مییابد — همچنان جایگاهی ارزشمند در دل مردم دارند. فرهنگ معاصر قزاق این گذشته غنی را با هنر و موسیقی نوین و صحنه شهری رو به رشدی درهم میآمیزد که محور آن پایتخت، آستانه (که از ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۲ رسماً نورسلطان نامیده میشد و اکنون دوباره آستانه نام دارد)، و بزرگترین شهر کشور، آلماتی، است.
در نگاه به آینده، قزاقستان با چالش ظریف حفظ هویت یگانه خود در کنار پذیرش یکپارچگی جهانی روبروست. این کشور سیاست خارجی چندوجهی را دنبال کرده و روابط نزدیکی با روسیه، چین، ایالات متحده و اتحادیه اروپا حفظ نموده است. در عرصه داخلی نیز اصلاحات سیاسی و مبارزه با فساد همچنان در جریان است تا ملت برای آیندهای فراتر از سوختهای فسیلی آماده شود. با جمعیتی جوان، موقعیتی استراتژیک و منابعی سرشار، قزاقستان در آستانه ماندن به عنوان تقاطع حیاتی تمدنهاست — سرزمینی که در آن سنتهای کهن با نوسازی بلندپروازانه دست در دست هم میدهند. شناخت این کشور پویا، پنجرهای شگفتانگیز به قلب اوراسیا میگشاید.
