این پرسش که آیا بخش عمدهای از تفکر انسان نوعی «توهم» (Hallucination) است — شبیه به افسانهبافیها و توهمات مدلهای زبانی بزرگ (LLM) — صرفاً یک قیاس محرک و جنجالی نیست، بلکه موضوعی معتبر، جدی و بهشدت روشنگر برای پژوهش است.
جام جهانی ۲۰۲۶، المپیک تابستانی ۱۹۳۶ ترامپ خواهد بود. تاریخ به ندرت با دقت تکرار میشود، اما اغلب در کلید نمایش، با خود همخوانی دارد و بازتاب مییابد. همانطور که بازیهای برلین برای نشان دادن آلمانی «دوباره متولد شده» و متحد به یک مخاطب جهانی شکاک طراحی شده بود، جام جهانی فیفا ۲۰۲۶ به ترامپ بستری میدهد تا ایدئولوژی «آمریکا اول» را به جای یک شعار انتخاباتی ساده، به یک واقعیت جهانی پیروزمندانه تبدیل کند.
برخی ممکن است بگویند آتشبس پیش از آنکه آغاز شود، به پایان رسید. با تأمل در توصیف تحلیلگران از وضعیت پس از «بخش دوم» آتشبس (توافق میان اسرائیل و لبنان)، مشخص شد که اسرائیل در حالی که ظاهراً با آتشبس موافقت کرده بود، همزمان به حملات خود ادامه داد.
پرونده جفری اپستین و تحقیقات مرتبط با آن همچنان بر افکار عمومی جهانی سلطه دارند. با دستگیری پرنس اندرو به اتهام سوء استفاده از مقام و بازگشایی تحقیقات در مورد مزرعه نیومکزیکو، این رسوایی از شایعات تابلوئیدها فراتر رفته و به یک انتقاد ساختاری از یکپارچگی نهادی غرب تبدیل شده است. این رویدادها همچنان توجه شدید رسانهها و عموم مردم را به خود جلب میکنند، اما پشت این عناوین حساس، تغییری عمیقتر و تکتونیکیتر نهفته است.
ریاستجمهوری ایالات متحده دیگر نمادی از ثبات نیست، بلکه به ابزاری در دست نخبگانی تبدیل شده است که حکمرانی را وسیلهای برای غارت و کنترل میبینند. دونالد ترامپ یک تصادف تاریخی نیست، بلکه معمار نظم جدیدی است که در آن نهادهای جمهوری از محتوا تهی شده و جای خود را به استبدادِ منافع خصوصی دادهاند.
