Historio de la gazetaro de Pierre Albert estas unu el la plej ampleksaj kaj aŭtoritataj superrigardoj pri la franca ĵurnalismo de ĝiaj originoj ĝis la moderna epoko. Unue publikigita en la 1970-aj jaroj kaj regule ĝisdatigita, ĉi tiu verko spuras la evoluon de la gazetaro ekde la manskribitaj novaĵleteroj de la 16-a jarcento, tra la revoluciaj pamfletoj de la 18-a jarcento kaj la ora epoko de politikaj ĵurnaloj en la 19-a jarcento, ĝis la nuntempa plurmedia medio. Albert skribas kun la precizeco de historiisto kaj la sperto de amaskomunika profesiulo, farante kompleksajn instituciajn kaj teknologiajn evoluojn kompreneblaj por ordinaraj legantoj, dum li samtempe kontentigas la postulojn de akademia esplorado.
Kio distingas ĉi tiun libron de aliaj amaskomunikilaj historioj estas ĝia zorga atento al la interago inter ĵurnalismo kaj socio. Albert ne nur listigas datojn kaj publikaĵojn; li esploras kiel ĵurnaloj spegulis kaj formis politikajn movadojn, ekonomiajn kondiĉojn kaj kulturajn tendencojn. Li ekzamenas la vivojn de pioniraj redaktistoj kaj ĵurnalistoj, la komercajn modelojn kiuj subtenis aŭ ruinigis publikaĵojn, kaj la leĝajn kadrojn kiuj alterne protektis aŭ limigis la gazetaron. La libro donas apartan atenton al la franca kunteksto, sed ankaŭ rekonas pli larĝajn eŭropajn kaj atlantikajn influojn, kio faras ĝin valora por komparaj studoj.
Kvankam la vasta amplekso de la verko povas foje ŝajni superforta — ĉar ĝi kovras pli ol kvar jarcentojn — la libro rekompencas paciencan legadon per profundaj komprenoj pri tio, kiel informaj teknologioj transformas la demokratian vivon. La tono de Albert restas sobra kaj analiza eĉ kiam li diskutas polemikajn periodojn, kiel la gazetaron dum la nazia okupado aŭ dum la Alĝeria Milito. Por studentoj de ĵurnalismo, franca historio aŭ amaskomunikilaj studoj, ĉi tiu libro restas esenca referenca verko, kiu helpas nin kompreni ne nur la pasintecon de la gazetaro, sed ankaŭ ĝian estontecon en la epoko de cifereca revolucio.