آهنگ «عشق» که در سال ۲۰۲۴ با همکاری گروه ددوبلومان و جم آدریان منتشر شد، کاوشی تکاندهنده در پیچیدگیهای عاطفی عشق است. این اثر با تلفیق اشعاری مالیخولیایی و اجرایی با صداهای وهمآلود، شنونده را در فضای سنگین خود غرق میکند.
Çığlıklar sokaklarımda
Kayboldum yollarında
Yalnızdım yanında
Yalnızlık var sonunda
Aşk, aşk, aşk, aşk
Aşk, aşk, aşk, aşk
Çığlıklar sokaklarımda
Kayboldum yollarında
Yalnızdım yanında
Yalnızlık var sonunda
Aşk, aşk, aşk, aşk
Aşk, aşk, aşk, aşk
Sensiz yaşanmıyor
Sensiz nefes alınmıyor
Sensiz olmuyor
Sensiz
فریادها در خیابانهایم
در راههایت گم شدم
در کنار تو تنها بودم
در نهایت تنهایی است
عشق، عشق، عشق، عشق
بی تو نمیتوان زندگی کرد
بی تو نمیتوان نفس کشید
بی تو نمیشود
بی تو
قطعه با ابیاتی آغاز میشود که مفاهیم انزوا و اشتیاق را به تصویر میکشند:
«فریادها در خیابانهایم / در راههایت گم شدم / در کنار تو تنها بودم / در نهایت تنهایی است»
این کلمات، لحن روایتی را پیریزی میکنند که میان سرمستیِ عشق و قدرتِ ویرانگر آن در رها کردن انسان در تنهایی مطلق، در نوسان است. ترجیعبند آهنگ با تکرار ذکرگونه و مانتراوار کلمه «عشق»، بر درونمایه مرکزی اثر تأکید ورزیده و بر حضور طاقتفرسای عشق و توانایی متناقض آن در برانگیختن حس انزوا پافشاری میکند.
در بخش پل (Bridge)، عمق اثر با جملاتی چون:
«بی تو نمیتوان زندگی کرد / بی تو نمیتوان نفس کشید / بی تو نمیشود…» بیشتر میشود. این بخش نشاندهنده یک وابستگی وجودی به معشوق است؛ حسی که به واسطه آسیبپذیری خالصانه در اجرا، به خوبی در دل شنونده طنینانداز میشود.
اگرچه تحلیلهای منتقدانه مکتوب درباره این اثر اندک است، اما حضور این آهنگ در لیست پخش «راک ترکی» اسپاتیفای و کسب رتبه سوم در بدو ورود، نشاندهنده جذابیت بالای آن برای طرفداران موسیقی راکِ محتوامحور و پراحساس است. همکاری میان مصطفی یاووز (از گروه ددوبلومان) و جم آدریان که هر دو به سبکهای آوازی منحصربهفرد خود شهرت دارند، بافت احساسی این قطعه را غنیتر کرده است.
در مجموع، متن ترانه و موفقیت آن در جدولهای موسیقی نشان میدهد که «عشق» یکی از آثار برجسته سال است؛ قطعهای که به درستی دوگانگی عشق را به عنوان منبعی برای پیوند و همزمان عاملی برای تنهایی، به تصویر میکشد.