دسته: موسیقی

اگر تا به حال اکشن شیک و غرق در نورهای نئونی فیلم «جان ویک» (John Wick – 2014) را تماشا کرده باشید، قطعاً با جاذبه‌ی هیپنوتیزم‌کننده آهنگ «Think» از گروه سینث-پاپ بریتانیایی کِلایدا آشنا هستید.

«لونا» (Луна) نام هنری کریستینا بارداش، خواننده اوکراینی است. آهنگ «دلفین‌ها» (Дельфины) در ۲۶ ژوئیه ۲۰۱۹ به عنوان یک تک‌آهنگ منتشر شد و بعدها در آلبوم استودیویی او به نام «ترنس» (Транс) گنجانده شد.

در اواخر دهه ۲۰۱۰ و اوایل دهه ۲۰۲۰، انقلابی آرام در صحنه موسیقی مستقل (ایندی) فرانسه شکل گرفت. در روزگاری که بیت‌های خشنِ موسیقی ترپ (Trap) و پاپِ تجاری و بیش از حد صیقل‌خورده امواج رادیو را تسخیر کرده بودند

امروز با آهنگ هیپنوتیزم‌کننده «Galaxy»، اثر تهیه‌کننده فرانسوی، کونگز، سفری به میان ستارگان داریم. در حالی که کونگز اولین بار با آهنگ گرم و تابستانی «This Girl» در سطح جهانی منفجر شد، این قطعه جدید نشان‌دهنده گرایش او به زیبایی‌شناسیِ شیک‌تر و شبانه‌تر است.

اگر به دنبال آهنگی هستید که سبک «پاور متال» را با یک داستان ارواح تاریخی و هولناک ترکیب کند، آهنگ “Атака русских мертвецов” (حمله مردگان روسی) از گروه آرکتیدا (Arktida) انتخابی ضروری است. این آهنگ بازخوانی حماسی یکی از هولناک‌ترین وقایع جنگ جهانی اول است: نبرد سال ۱۹۱۵ در قلعه اوسوویتس.

وقتی گروه تی‌ای‌تی‌یو در سال ۲۰۰۰ با آهنگ «دیوانه شدم» وارد صحنه موسیقی شد، نه فقط یک ترانه، بلکه یک طوفان فرهنگی به پا کرد. این دونفرهٔ روسی متشکل از لنا کاتینا و یولیا والکوا، به عنوان یک گروه جنجالی نوجوانِ هم‌جنس‌گرا معرفی می‌شد و همین اولین تک‌آهنگشان به سرودِ شورِ ممنوع تبدیل گشت.

اگر دهه ۹۰ میلادی در فضای پس از فروپاشی شوروی یک «صدا»ی خاص داشت، آن صدا بدون شک حاصل همکاری لیندا و تهیه‌کننده افسانه‌ای، ماکسیم فادیف بود. شاهکار سال ۱۹۹۶ آن‌ها، “Varona” (کلاغ)، مانند یک زلزله فرهنگی بود. در زمانی که موسیقی عامه‌پسند تحت سلطه پاپ شاد و روشن بود

اجرای مایا پرست از آهنگ “Karanfil Eker Misin” (آیا گل میخک می‌کاری؟) نمونه‌ای درخشان از دمیدن روحی تازه در ریشه‌های کهن آناتولی توسط موسیقی «ایندی-فولک» مدرن ترکیه است. با اینکه این ترانه یک «تورکو» (ترانه محلی) سنتی است که توسط اسطوره‌های بسیاری بازخوانی شده

قطعه «آزیا — اورازیا» اثری عامدانه تحریک‌آمیز است که ملودی‌های سبک فولکلور (عامه‌ی روسیه) را با اشعاری پوچ، هجوآمیز و به شدت بی‌پرده ترکیب می‌کند. این آهنگ از یک ترجیع‌بند تکراری و گیرا استفاده می‌کند: «اوپا-اوپا، آمریکا، اروپا، آسیا، اوراسیا، این چه افتضاحیه؟!» که بلافاصله در ذهن شنونده حک می‌شود.

«ECG» به عنوان یک نقطه ورود شیک و هیپنوتیزم‌کننده به دنیای اتمسفریک TGC عمل می‌کند. از نخستین نت‌ها، این ترانه یک پالس ریتمیک ایجاد می‌کند که از نام خودش یعنی الکتروکاردیوگرام تقلید می‌کند و حس فوریت فیزیولوژیکی را بلافاصله ایجاد می‌کند. این ترانه به وضوح «نئون‌روشن» به نظر می‌رسد و فضای عرفانی امضا شده این […]